Juveler/ Jewels nach George Balanchine

Heute waren wir im alten Königlichen Theater (Gamle Scene)

um das Ballet Jewels nach George Balanchime zu sehen

Smaragder

Koreografi: George Balanchine

Musik: Gabriel Fauré (uddrag af Shylock, 1889, og

Pelléas et Mélisande, 1898)

Kostumer: Karinska

Lysdesign: Thomas Bek Jensen

Iscenesættelse: Colleen Neary og Jared Angle

Dirigent: Damian lorio

Orkester: Det Kongelige Kapel

Første pas de deux: Ji Min Hong og Alexander Bozinoff

Anden pas de deux: Tomoka Kawazoe og Joseph Aumeer

Pas de trois: Beatriz Domingues, Alyssa Douglass og Nico Janssen

Corps de ballet

Førsteopførelse:

Den 13. april 1967 med New York City Ballet på New York State Theater, New York

Danmarkspremiere:

Den 22. april 2017 på Det Kongelige Teater, Gamle Scene Repremiere:

Den 19. september 2026 på Det Kongelige Teater, Gamle Scene

Rubiner

Koreografi: George Balanchine

Musik: Igor Stravinskij (Capriccio for klaver og orkester, 1928-29)

Kostumer: Karinska

Lysdesign: Thomas Bek Jensen

Iscenesættelse: Colleen Neary og Nikolaj Hübbe

assisteret af Rose Gad

Pianist: Kelly Lenahan

Dirigent: Damian lorio

Orkester: Det Kongelige Kapel

Pas de deux: Eukene Sagues og Philip Duclos

Solo: Lania Atkins

Corps de ballet

Førsteopførelse:

Den 13. april 1967 med New York City Ballet

på New York State Theater, New York Danmarkspremiere:

Den 15. marts 1985 på Det Kongelige Teater, Tivolis Koncertsal Repremiere:

Den 19. september 2026 på Det Kongelige Teater, Gamle Scene

Diamanter

Koreografi: George Balanchine

Musik: Pjotr Tjajkovskij (anden, tredje, fjerde, og femte sats af Symfoni nr. 3 iD-dur, opus 29, 1875) Kostumer: Karinska

Lysdesign: Thomas Bek Jensen

Iscenesættelse: Suzanne Farrell og Colleen Neary assisteret af Amy Watson, Claire Still og James Clark

Dirigent: Damian lorio

Orkester: Det Kongelige Kapel

Pas de deux: Emma Riis-Kofoed og Ryan Tomash

Fire solistdamer: Emma McKenzie, Daniela De Pompeis, Lania Atkins og Joscelyn Dolson

Fire solistherrer: Sylvester Jønson, Joseph Aumeer,

Schonan Greve og Mathieu Rouaux

Corps de ballet

Førsteopførelse:

Den 13. april 1967 med New York City Ballet

på New York State Theater, New York Danmarkspremiere:

Den 22. april 2017 på Det Kongelige Teater, Gamle Scene Repremiere:

Den 19. september 2026 på Det Kongelige Teater, Gamle Scene

Pause i 20 min. efter Smaragder og efter Rubiner

Fotografering, video og lydoptagelse under forestillingen er ikke tilladt.

Photography, video, and audio recording during the performance are not allowed.

Seven Death, Marina Ambramovic

Zum zweiten Mal dürfte ich die Installation „Seven Death“ von Marina Abramovic ansehen.

Sie untersucht hier das Phämoen, dass die sopanistische Titelpartie wahlweise an schlechter Gesundheitsversorgung (La Traviata) stirbt, vom eifersüchtige Partner (Othello, Carmen) ermordet wird, aufgrund von Aussichtslosigkeit (Tosca, Mme Butterfly) sich in den Tod stürzen, oder Wahnsinn (Lucia Di Lammermoore) verfallen. Und ganz absurd bei Norma sich dem Scheiterhaufen Tod ausliefert.

La Traviata 

Tosca

Othello, ave Marie

Mme Butterfly

Carmen

Lucia du Lammermore 

Norma

Wagner, Meistersänger in Minden

AUSFÜHRENDE

Musikalische Leitung
Frank Beermann
Regie
Jakob Peters-Messer
Bühnenbild, Licht, Video
Guido Petzold
Kostüme
Angela Schuett

Orchester
Nordwestdeutsche Philharmonie
Chor
coruso e.V.

Hans Sachs, Schuster (Bass) Simon Bailey
Veit Pogner, Goldschmied (Bass) Christoph Seidl
Kunz Vogelsang, Kürschner (Tenor) Leon Noel Wepner
Konrad Nachtigall, Spengler (Bass) Frieder Flesch
Sixtus Beckmesser, Stadtschreiber (Bass) Michael Borth
Fritz Kothner, Bäcker (Bass) Johannes Schwarz
Balthasar Zorn, Zinngiesser (Tenor) Vaclav Vallon
Ulrich Eisslinger, Würzkrämer (Tenor) Ilya Silchuk
Augustin Moser, Schneider (Tenor) Steffen Schantz
Hermann Ortel, Seifensieder (Bass) Mykola Piddubnyk
Hans Schwarz, Strumpfwirker (Bass) Oscar Marin-Reyes
Hans Foltz, Kupferschmied (Bass) Maurice Giancarlo Avitabile
Walther von Stolzing (Tenor) Jussi Myllys
David (Tenor) Stephen Chambers
Eva (Sopran) Emma McNairy
Magdalene (Mezzosopran) Kathrin Göring
Ein Nachtwächter (Bass) Christian Henneberg

Lucia di Lammermore

BESETZUNG

Inselparadies von Müther

Nach dem ich zuvor schon das „UFO“ gesehen hatte, waren wir nun im Inselparadies – das Restaurant heißt heute MYTH – Essen.

Die Bedienungen waren super freundlich, das Essen Lecker, der Sandorn Spritz berauschend, und das Ambiente natürlich phantastisch

Auf den Spuren von Ulrich Müther

Dank meiner Freundin Birgit war ich auf den Pionier der „Ost-Moderne“ Ulrich Müther aufmerksam geworden.

Sein vielleicht markantestes Baumwerk auf Rügen: der ehemalige Rettungschwimmer:innen Turm am Stand von Binz, heute eine Außenstelle des Standesamtes.

Innenansicht der Außenstelle des Standesamtes
Im Hintergrund der Königsstuhl
Mit mir zum Größenvergleich

Madama Butterfly – Stockholm

MADAMA BUTTERFLY

Freitag 24 April 2026 19:00

DIRIGENT Daniel Carter

KONSERTMÄSTARE Tale Olsson

CIO-CIO-SAN Izabela Matula

SUZUKI Katarina Leoson

PINKERTON Dmytro Popov

SHARPLESS Karl-Magnus Fredriksson

GORO Jonas Degerfeldt

YAMADORI Mikael Onelius

KATE PINKERTON Alice Sjölin

BONZE Lennart Forsén

YAKUSIDE Adam Jondelius

NOTARIEN Jan Sörberg

KOMMISSARIEN Thorvald Bergström

BUTTERFLYS MAMMA Anna Norrby

BUTTERFLYS KUSIN Madeleine Barringer

BUTTERFLYS MOSTER Maria Matyazova

BARNET Hedvig Fjällsby

KUNGLIGA HOVKAPELLET

KUNGLIGA OPERANS KÖR

Tolle Inszenierung, die die Grausamkeit und Ignoranz amerikanischer Soldaten im Umgang mit japanischen Frauen so deutlich zeigt, auch in der zeichnen einer ähnlichen Situation im Nachbarhaus, wo gleich zwei Frauen dem einen Mann dienen.

Ungewöhnlich auch, dass Kate Pinkerton in dieser Fassung singt, meist ist es eine stumme Rolle

Auflösung der Rätsels

Hört einmal der Beschreibungstext vom Museum

Robert Rauschenberg was influenced by the Dadaists and Surrealists in his early artistic career and exhibited several times with them during his stays in Paris. Despite a positive reception from the movement, Rauschenberg developed a skepticism towards Surrealism, although he appreciated their experimental methods such as collage and the use of chance. Mud Muse emerged from a collaboration between artists, the Art & Technology program at the Los Angeles County Museum of Art, and private companies. The glass tank, filled with besonite clay, is controlled by a sound system and air pressure. A pre-recorded, inaudible sound releases air pressure into the clay, causing it to bubble. The sound is a recording of Mud Muse’s own bubbling, making the work self-generating.

This ties Mud Muse to the Surrealists‘ experimentation with chance and automatic creation.

Robert Rauschenberg

1925-2008

USA

Mud Muse, 1968-1971

unregelmäßige Updates erwartet